SUSAN KAZANDI

Allahû Tealâ Kur’ân-ı Kerim’de vazettiği bir hakikat var sevgili kardeşlerim. A’râf-204’te buyuruyor ki:

7/ARÂF-204: Kur’ân okunduğu zaman artık onu dinleyin! Ve susun ki; böylece rahmete kavuşturulursunuz.

Allahû Tealâ neden böyle söylüyor? Çünkü zaman, Allah’ın en kıymetli hazinesidir.  Bu zamanı en iyi şekilde değerlendirmek herkesin hedefi olmalıdır. Peygamber Efendimiz (S.A.V) için de zaman, Allah’ın en kıymetli hazinesiydi. O, hep cemaatin içindeydi. Cemaatin her an O’na ihtiyacı vardı. Ve konuştuğu zaman yüreklere ferahlık verirdi, dertlere deva idi. Konu ne olursa olsun, cevabını mutlaka Allah’tan alıp verirdi.

O’nun sünnetlerinden birisi de susma adabı idi. Başkası konuştuğunda Peygamber Efendimiz (S.A.V) susar ve dinlerdi. Eğer konuşan kişi, lüzumun ötesinde zaman harcarsa kayıpta olurdu. Çünkü o kişi konuştuğu sürece, Peygamber Efendimiz (S.A.V) konuşmaz ve O’nun söylediklerinden faydalı paylar çıkaracak olanlar, bundan mahrum kalırlardı.  

Peygamber Efendimiz (S.A.V) hadîs-i şerifinde buyuruyor ki:  "...Size Allah'ın bana emrettiği beş şeyi emrediyorum: Dinlemeyi, itaat etmeyi, cihad etmeyi, hicret etmeyi ve cemaat olmayı." (Tirmizi 3022) 

Bütün insanlara dinlemeyi emreden Nebîler Sultanı (S.A.V.), bir diğer hadîsinde de buyuruyor ki:

“Hikmet sahibi ulemanın meclisinde bulunmak, kelâmını işitmek üzerinize farz kılındı...” (Taberâni, Muvatta, ilim, 1.) 

Öyleyse hepimiz irşad makamının meclisinde bulunmak, onu susarak dinlemek ve işitmek, sonrasında da dinlediklerimizi hayatımıza geçirmekle mükellefiz. 

Unutmayın ki insan, kâinatşümul bir varlıktır, sevgili kardeşlerim. Sadece zahirî âlemle sınırlı değildir. Zahir âleme ait bir fizik vücudu, berzah âlemine ait bir nefsi ve Allah’ın Zat’ından üfürülen bir ruhu vardır. Bu üç vücuduna dair insan, ezelde Allah’a söz vermiştir. Ruhunu, fizik vücudunu ve nefsini Allah’a teslim etmek üzere verdiği bu sözleri yerine getirmesi ise ancak mürşidi dinleyip öğrendiklerini hayatına geçirmesiyle mümkündür. 

Mürşid hem öğreten hem yaşatandır. Onu dinlemek, susma adabını öğrenmenin de temelidir.

Susmak insanı Allah’ın hakikatlerine götürür. Nedir bunlar? Allah’a ulaşmayı dilemek, mürşide tâbi olmak, ruhu ölmeden evvel Allah’a ulaştırmak, fizik vücudu ve nefsi Allah’a teslim etmek. Bir insan Allah’a ulaşmayı dilemedikçe mürşidine ulaşamaz. Mürşidine ulaşamayan kişi nefs tezkiyesi yapamaz. Nefsini tezkiye etmeyen kişinin ruhunu Allah’a ulaştırması da fizik vücudunu Allah’a teslim etmesi de mümkün değildir. Neticede mutlululuğu ve huzuru yaşaması mümkün değildir. 

Kalben Allah’a ulaşmayı dileyen kişi, Allah tarafından mürşidine ulaştırılır. Tâbiiyetle birlikte zikre başlar. Zikir, nefs tezkiyesinin anahtarıdır; zikir yoksa manevi tekâmül gerçekleşmez. Kişinin yaptığı zikre paralel olarak nefsi tezkiye olur. Nefsi tezkiye oldukça ruhu, gök katlarını aşarak Sıratı Mustakîm üzerinde Allah’a doğru yol alır. Daimî zikre ulaştığında ise nefsinde hiçbir afet kalmamıştır. Artık kötülüğe iyilikle mukabele eden biridir; sadece hayrı söyler, hiçbir şekilde şer fiil işlemez. Hayatının her anında derecat kazanır.

Başlangıç noktasında bütün insanlar bu hakikatlere karşı sağır, dilsiz ve kördürler. Allah’ın kendilerindeki engelleri alabilmesi için mutlaka kalben Allah’a ulaşmayı dilemeleri ve irşad makamına (mürşide) tâbî olmaları gerekir.

Eğer Allah’ın Kur’ân gerçeklerini hayatına geçirmek istiyorsa, insan mutlaka Peygamber Efendimiz (S.A.V)’in ifade ettiği gibi dinlemeyi usul haline getirmelidir. Unutmayın ki ancak işitenler, Allah’ın davetine icabet edenlerdir.