İRCIÎ EMRİ BİR ÖLÜM EMRİ DEĞİLDİR

Bugün dinimizdeki bir yanlış anlaşılmadan bahsedeceğiz. “İrcii emri bir ölüm emridir.” Dinimize asırlardan beri gelip yerleşmiş bir hurafe, “Ruh insana hayat verir. Ancak ölümle insan vücudundan ayrılır, ruh vücuttan ayrılırsa insan ölür” inancıdır. Kur'ân-ı Kerim’e baktığımız zaman bu inancın tamamen yanlış olduğunu görmekteyiz. Her şeyden evvel insana hayat veren ruh değil, Allah’tır. Allahû Tealâ Kur'ân-ı Kerim’de, “İnsana hayatı Biz veririz ve Biz alırız.” buyuruyor, “Ruh hayat alır, hayat verir” buyurmamaktadır.

15/HİCR-23: Ve muhakkak ki; Biz, sadece Biz hayat veririz. Ve Biz öldürürüz. Ve varis olanlar da Biziz.

Ruh yaratıldığı an; programlandığı an ahsendir. Allah'ın bütün emirlerini mutlaka yerine getirir. Bir insan ne zaman günah işlerse Allah’ın ruhu hiçbir günaha iştirak etmez, hemen vücuttan ayrılır. Kişi günah olan fiili işledikten sonra ruh vücuda geri dönüp o günahın mizandaki karşılığı kadar kişinin nefsine azap eder. Halk arasında bu azaba “vicdan azabı” denir.

Ruh bizde bir emanettir. 

33/AHZÂB-72: Muhakkak ki Biz, emaneti göklere, arza ve dağlara arz ettik (sunduk, teklif ettik). Onu yüklenmekten çekindiler ve ondan korktular. Ve insan onu yüklendi. Muhakkak ki o (nefs), çok zalimdir, çok cahildir.
33/AHZÂB-73: (Bu), Allah’ın münafık erkekleri ve münafık kadınları, müşrik erkekleri ve müşrik kadınları azaplandırması ve mü’min erkeklerin ve mü’min kadınların tövbelerini kabul etmesi içindir. Allah Gafûr’dur (mağfiret eden, günahları sevaba çeviren), Rahîm’dir (Rahîm esması ile tecelli eden).

Sahibi olan Rabbine iki şekilde dönecek şekilde yaratılmıştır. Birincisi ölümle dönüştür. Bir ev düşünün, depremde yıkılmış, o ev depremde yıkılınca artık o evin sakinleri orada yaşayabilir mi? Orayı terk etmek mecburiyetindedir. Tıpkı bunun gibi vücut da ruh ve nefs için bir ev hükmündedir. Fizik vücut ölünce nefs kıyamete kadar bekleyeceği berzah âlemine gider, ruh da vazifeli ölüm melekleri tarafından 7 gök katını aşarak Allah’ın Zat’ına geri döndürülür.

70/MEÂRİC-4: Melekler ve ruh, O’na, süresi elli bin yıl olan bir günde yükselir.

Ama ister putperest olsun ister Allah’a inansın inanmasın herkesin ruhu bu şekilde mutlaka Allah’a ulaşır. Her insanın ruhu hayattayken veya ölümle mutlaka Allah’a ulaşır. 

3/ÂLİ İMRÂN-83: Onlar, hâlâ Allah'ın dîninden başkasını mı arıyorlar? Halbuki göklerde ve yerde kim varsa, hepsi tav'an ve kerhen (isteyerek ve istemeyerek) O'na teslim oldular ve onlar, O'na (Allah'a), geri döndürülecekler.

Yüce Rabbimizin bizden istediği, bize emanet olarak verdiği ruhunu hayattayken kendi gönül rızamızla talep ederek Allah’a ulaştırmaktır. Peygamber Efendimizin lisanıyla ölmeden evvel ölmek, ruhumuzu hayattayken Allah’a ulaştırarak onun ermiş evliyasından olmak… Diyebilirsiniz ki çok zor bir şeyden bahsediyorsunuz. Hayır, tam aksine çok basit, çok kolay. Allahû Tealâ kitabında garanti vermiştir: “Kim Bana ulaşmayı dilerse Ben onu mutlaka Kendime ulaştırırım, onu dostum kılarım, onu cennet ehli mutlu bir insan kılarım.”

42/ŞÛRÂ-13: “...Allah, dilediğini Kendisine seçer ve O’na yöneleni, Kendisine ulaştırır (ruhunu hayatta iken Kendisine ulaştırır).”

Kim Allah’a ulaşma dileğinin sahibi olursa Allah verdiği bu söz gereğince o kişiye ibadetleri sevdirir, ona mürşid sevgisi verir, o kişinin hangi istikamette bir eksiği varsa bu konuda onu mutlaka Allah tamamlar ve 7-8 aylık bir süre içerisinde o kişiyi Kendisine ulaştırır, onu ermiş evliyasından kılar. 

İşte Kur'ân-ı Kerim’de geçen ırcıî emrinin sırrı budur. Emir kipiyle geçen her şey Kur'ân’da farz hükmündedir ve Allahû Tealâ O’na geri dönmeyi emrediyor, farz kılıyor. 

89/FECR-28: İrciî ilâ rabbiki râdıyeten mardıyyeten.
Rabbine dön (Allah’tan) razı olarak ve Allah’ın rızasını kazanmış olarak!

Bu dönüş insanların zannettiği gibi sadece ölümle değil, hayattayken ruhun Allah’a dönmesidir. Cennet ehli olmak ve bu dünya hayatını mutluluklarla geçirmenin yolu budur.  Ve hayattayken Allah’a ulaşmak, “Ircıî ila rabbiki (Rabbine geri dön)” emri ile farz kılmıştır.

Hepinizin bu güzellikleri yaşamanızı Yüce Rabbimizden dileyerek Nebîler Sultanı Peygamber Efendimiz (S.A.V)’in hadîs-i şerifiyle yazımızı sonlandırıyorum.

“Ölmeden evvel ölün, Allah’a dönün ki Allah size ondan yedi yüze kadar artan yardımlarda bulunsun.” (K: Acluni keşfü’l hafa c2. shf:291.) (2669)

DR. ABDULCABBAR BORAN 
ibrahimlive.com